espazo indómito

...aquí nada é froito da casualidade, senón da premeditación... da premeditación sen límites de tolemia, de creatividade, de espontaneidade... premeditado = intencionado... boa viaxe polo espazo indómito... benvido a unha viaxe a ningures...

1/29/2006

Glaseado


Cheguei cando ameazaba e espertei cando xa cubría o céspede do fogar dos mestres da vida. Nevou. Nevou tanto, que o auto vermello, o meu chitichitibangbang, resistiuse a arrancar. Nevou tanto, que os veciños fixeron homes de neve de todas as clases, algúns ata pornográficos, dignos de ser retratados. Nevou tanto, que prendimos lume na cheminea e ficamos toda a tarde bebendo té, latricando de cando eramos nenos, de cando eran nenos e de cando haberá máis nenos. Pero sobre todo, nevou tanto, que me emocionei vendo o fermoso país no que vivimos mudado do verde característico ao branco cegador... fermosísimo igualmente.
E para cores... estas belezas avermelladas do invernadoiro da miña tía-avoa.

1 Comments:

At 2/2/06 16:48, Anonymous phil a marmota said...

It is said that imitation is the sincerest form of flattery.
Around the country there are many imitators of me.

In Harrisburg there is Gus who appears on TV
working for the lottery.

Then all around town,
Cute groundhog statues abound.
They all look like me, I found.

Today on the Knob as I'm doing my job,
I don't like this likeness of me.

It's my shadow I see. Six more weeks of mild winter there will be.


teremos que agardar un pouco máis a que chegue a primavera... disfruta da cheminea

 

Publicar un comentario

<< Home